و عفا عنّا و عنكم بفضل رحمته . الزموا الأرض ، و اصبروا على البلاء . و لا تحرّكوا بأيديكم و سيوفكم في هوى ألسنتكم ، و لا تستعجلوا بما لم يعجلّه اللّه لكم . ( 10 ) فإنهّ من مات منكم على فراشه و هو على معرفة حقّ ربهّ و حقّ رسوله و أهل بيته مات شهيدا ، و وقع أجره على اللّه ، و استوجب ثواب ما نوى من عمل صالح ، و قامت النّيّة مقام إصلاته بسيفه ، فإنّ لكلّ شيء مدّة و أجلا . ( 11 ) شما را به طاعت خود و طاعت رسول خود [ عليه السلام ] ، و عفو كنا [ د ] از ما و از شما به افزونى رحمت خود ، ملازم باشيد در وطن هاى خود ، و صبر كنيد بر بلا و مكروهات ، و مجنبانيد دست هاى خود و شمشيرهاى خود [ را بر ] مراد زبان هاى خود ، و تعجيل مكنيد بدانچه تعجيل نكرد آن را خدا بر شما [ از جهاد و غزا پيش از ظهور امام ] . ( 10 ) بدرستى كه هر كس كه بميرد از شما بر فراش خود و او بر شناخت حقّ پروردگار خود باشد ، و [ دانا بر ] حقّ رسول خود ، و اهل بيت او بوده باشد ، مرده [ با ] شد شهيد ، و افتد مزد او بر خدا ، و سزاوار باشد ثواب آنچه قصد داشت از نيكوئى كردار نيك ، و بايستد نيّت و قصد مقام برهنه كردن او شمشير خود [ را ] ، [ پس ] بدرستى كه هر چيزى را مدّتى است و اجلى . ( 11 )